PİRHA-Viyana’daki Seyit Rıza ve yol arkadaşlarını anma panelinde konuşan Rıza Şehri Akademisi yöneticisi Demir Çelik, Dersim’de ocakların ve aşiretlerin dayanışmadaki rolünü anlattı. Çelik, devletin tek tipleştirme politikalarıyla bu bağları hedef aldığını söyledi.
15 Kasım 1937’de Elazığ’da idam edilen Seyit Rıza ve yol arkadaşları, idamlarının 89. yıl dönümünde Viyana’da anıldı.
“Xo vîra meke!” çağrısıyla düzenlenen anmada Rıza Şehri Akademisi yöneticisi Demir Çelik konuştu. Çelik, Dersim’in toplumsal yapısına ilişkin değerlendirmesinde, devletin farklı toplulukları tek tipleştirme ve kendi içinde eritme politikalarının, bu toplulukların dayanışma bağlarını hedef aldığını belirtti. “Tam da bu toplumsallığımızı dağıtmak için yapıyorlar” diyen Çelik, iktidarın kendisinden farklı olanı düşmanlaştırarak ve toplulukları birbirinden kopararak gücünü pekiştirdiğini ifade etti.
Çelik, Dersim’de toplumun kendi kendini yönetme geleneğini Neolitik tarım devrimine ve güneşin döngüsünü esas alan dünya görüşüne dayandırdı. Bu geleneğin iki temel dayanağının ocaklar ve aşiretler konfederasyonu olduğunu söyledi.
Aşiretlerin geçmişte kimi olumsuzluklara karışmasının, toplumsal rollerini bütünüyle feodalite kavramıyla açıklamaya gerekçe olamayacağını belirten Çelik, solda da karşılaşılan bu yaklaşımı kapitalist modernitenin etkisi olarak değerlendirdi. Aşiretlerin dayanışma, paylaşım ve ortak savunmadaki yerini “Dayanışıyorduk, ortaklaşıyorduk, paylaşıyorduk, birlikte karşı koyabiliyorduk” sözleriyle anlattı.
Çelik, aşiretler konfederasyonu ile ocaklar arasındaki ilişkinin yatay biçimde kurulduğunu ifade etti. Devlet ve iktidar sahiplerinin hedef aldığı yapının da Dersim toplumunun bu ilişkiler aracılığıyla kendi kendini yönetme ve birlikte hareket etme gücü olduğunu vurguladı.
PİRHA/VİYANA
Yoruma kapalı.