PİRHA- Ses Dersim Şubesi, Sağlık Bakanlığı’nın 2027 bütçesine dair açıklama yaparak, sağlığa ayrılan bütçenin arttırılmasını, bölgeler arası eşitsizliğin giderilmesini istedi.
Ses Dersim Şubesi, Sağlık Bakanlığı’nın 2027 bütçesine dair açıklama yaptı. Açıklamayı SES Dersim Şube Eş Başkanı Muhbet Özkan Uç yaptı.
27,3 trilyonTL’lik bütçede faiz giderlerine ise%14,6, Sağlık Bakanlığına ise %7,2, pay ayrılmasının iktidarın önceliğinin ne olduğunu gösterdiğini belirterek, “Sağlık bütçesinde aşılar, koruyucu sağlık hizmetleri ve sağlık emekçilerinin hakları için kaynak yetersizliği tartışılırken bu büyüklükteki mali tablolar, kamu kaynaklarının kullanımında şeffaflık ve etkin denetimin önemini bir kez daha göstermektedir. Bu nedenle bütçe mücadelesi aynı zamanda insanca yaşam ve sağlık hakkı mücadelesidir. Sağlık ticari bir meta değil,temel bir insan hakkıdır. Kamu kaynakları şirketlerin kazançlarına ve faiz ödemelerine değil, toplumun sağlık, eğitim, barınma ve insanca yaşam ihtiyaçlarına ayrılmalıdır” dedi.
“SAĞLIĞA AYRILAN BÜTÇE PAYI GERÇEKÇİ DEĞİLDİR!”
Sağlık hizmetlerine ayrılan bütçenin artırılarak %10’un üzerine çıkarılmasını talep etmelerine karşın Türkiye’de bu oran yetersiz düzeyde olduğunu vurgulayan Uç, “Koruyucu sağlık hizmetleri; hastalıkları ortaya çıkmadan önlemeyi, riskleri erken tespit etmeyi ve toplum sağlığını geliştirmeyi amaçlamaktadır. Ancak 2027 Sağlık Bakanlığı bütçesinden koruyucu sağlık hizmetlerine ayrılan pay 585milyar 419 milyon 427binTL ile %30 olurken, tedavi edici sağlık hizmetlerine 1trilyon 359 milyar 217 milyon 933 binTL ayrılmış ve oran%70olmuştur. Bu dağılım, hastalıkları önlemek yerine tedavi etmeye öncelik verildiğini göstermektedir. Oysa koruyucu sağlık hizmetlerine yatırım; önlenebilir ölümleri azaltmak, erken teşhisi sağlamak, sağlık harcamalarını düşürmek ve yaşam kalitesini yükseltmek açısından zorunludur” diye belirtti.
“SAĞLIK SİSTEMİNDE BÖLGELERARASI EŞİTSİZLİKLER GİDERİLMEMEKTEDİR!”
Türkiye’de sağlık hizmetlerine erişim ve sağlık personeli dağılımında bölgelerarasında ciddi eşitsizlikler bulunmaktadır. 10 bin kişiye düşen hastane yatağı sayısıTürkiye’de 31 iken OECD ortalaması 42’dir. Hekim başına düşen kişi sayısı Türkiye genelinde 389 iken Muş’ta791, Hakkâri’de706; hemşire başına düşen kişi sayısı Türkiye genelinde 325 iken Muş’ta 436, Hakkâri’de 480’dir. Bu veriler, özellikle Doğu illerinde sağlık hizmetlerine erişimin ve sağlık personeli kapasitesinin yetersizliğini göstermektedir” diye konuştu.
Sağlık, yalnızca hastalıkların bulunmaması değil, bedensel, ruhsal ve sosyal yönden tam bir iyilik hâlidir ve temel bir insan hakkı olduğunun altını çizen Uç, taleplerini şöyle sıraladı:
“Emekçiler ve halk üzerindeki adaletsiz vergi yükü azaltılmalıdır. Halktan doğrudan/dolaylı vergi yükü azaltılmalı; kurumlar vergisi başta olmak üzere sermayenin ödediği doğrudan vergilerin payı artırılmalıdır.
SGK Prim Yükü çalışanlardan değil patronlardan tahsil edilmeli, kamu emekçilerinin vergi dilimi ve prim ödemesi yüzde 10 bandında yıl boyunca sabit tutulmalıdır.
Sağlık hizmetleri bütçesinin merkezi bütçe içindeki payı en az %10’a çıkarılmalı; koruyucu sağlık hizmetlerinin payı bu bütçe içerisinde %40’a yaklaştırılmalıdır.
İlaç ve tedaviye erişim kamu güvencesinde olmalıdır. Geri ödeme listesi genişletilmeli; fark ücretleri kaldırılmalı, SMA başta olmak üzere nadir hastalık fonları güçlendirilmeli; ilaç yokluklarını önleyecek kamusal planlama yapılmalıdır.
Halkın sağlık hakkına erişimi için katkı payı, katılım payı ve ilave ücret uygulamalarına son verilmelidir. 6) Kamusal sağlık yatırımları arttırılmalı, şehir hastanelerindeki KÖİ modeli sonlandırılmalı, döviz garantili ödemeler durdurulmalı, hastaneler kamulaştırılarak kaynaklar kamu sağlık kurumlarına yönlendirilmelidir.
Demokratik denetimle şeffaflık sağlanmalıdır. Şehir hastaneleri, SGK–özel hastane ilişkileri ve tüm kamu harcamaları “ticari sır” kalkanından çıkarılmalı; sendikalar ve meslek örgütlerinin katıldığı demokratik denetime açılmalıdır.
Sağlık alanında güvencesiz istihdam modellerine son verilmelidir. Taşeron, sözleşmeli ve güvencesiz istihdam kaldırılmalı; tüm sağlık çalışanları kadrolu ve güvenceli 4A statüsüne alınmalıdır.
Adil ve emekliliğe yansıyan ücret politikasına geçilmelidir. Performans ve teşvik sistemi yerine tek kalemde, emekliliğe yansıyan temel ücret uygulanmalı; döner sermaye vb. ödemeler geçiş sürecinde vergi dışında tutulmalıdır. Ana ücret dışındaki ödemelerin toplam maaş içindeki payı yüzde 10’u geçmemelidir.
Sağlıkta şiddeti önleyici yasal düzenlemeler, güvenlik önlemleri, riskli birimlere ek istihdam ve caydırıcı yaptırımlar için bağımsız bir bütçe kalemi oluşturulmalıdır.
Anadilinde Sağlık Hizmeti hakkının sağlanması amacıyla tıbbi tercüman kadroları açılmalı; çok dilli sağlık hizmeti için mevzuat düzenlenmeli; bölgesel eşitsizlikleri giderecek özel programlarhazırlanmalıdır.
Toplumsal Cinsiyete Duyarlı Sağlık hizmetlerinin sağlanması amacıyla üreme sağlığı hizmetleri güçlendirilmeli; kürtaj erişim engelleri kaldırılmalı, ücretsiz korunma yöntemleri sağlanmalı, kamu kreşleri kurulmalıdır.
Sağlıkta bölgesel eşitsizliklerin azaltılması amacıyla uzman hekim ve ana bölüm eksikliği olan iller için teşvik esaslı kadrolar tanımlanmalı; altyapı güçlendirilmeli, anne-bebek ölümlerini azaltacak koruyucu sağlık programları önceliklendirilmelidir.
Sağlıkta yolsuzlukla mücadele amacıyla sayıştay bulguları doğrultusunda usulsüzlükler için işlem yapılmalı; pazarlık usulü ihaleler sınırlandırılmalı, sendikaların da dahil olduğu bağımsız bir denetim ve yolsuzlukla mücadele birimi kurulmalıdır.
Sağlık hizmetlerinin planlama ve sunum süreçlerine sağlık emekçileri ve halkın katılımını sağlayacak mekanizmalar oluşturulmalı; hukuksuz biçimde KHK’lerle ihraç edilen sağlık çalışanları göreve iade edilmeli; barış ve toplum sağlığı ilişkisi doğrultusunda sağlık alanı karar süreçlerinde söz sahibi olmalıdır.”
PİRHA/DERSİM
Yoruma kapalı.