PİRHA-Zorlu bir yaşamın içinden çıkan Yadigar (Aslaner) Ana, geçmişte her yıl çıktığı dağlardaki sesi, kokuyu, suyu, o suyla beslenen binbir renkli çiçeği, koyunu, kuzuyu özleyenlerden.
Zorlu bir yoldur, yayla yolu. Yüklediğin sadece taşıdığın kadar değildir; bir yılın umudunu da, emeğini de taşırsın beraberinde. On yıllar geçse de, bu yolda taşıdıklarında, yaşadıklarında unutulmaz.
Zorlu bir yaşamın içinden çıkan Yadigar (Aslaner) Ana da, dağlardaki sesi, kokuyu, suyu, o suyla beslenen binbir renkli çiçeği, koyunu, kuzuyu özleyenlerden.
“BİZ NE GÖRMEDİK Kİ”
Yayla anılarıyla konuşmasına başlayan Yadigar Ana, yaylaya çıkışla başlayan yolculuğun zorluğunu büyük bir hasretle anlatıyor. Yaylacılık zamanlarında binlerce koyunun yanında, yemekle, çocuklarla ilgilendiklerini belirten Yadigar ana, zamanın ağırlığını “Biz ne görmedik ki” diyerek özetliyor.
Toplum içindeki dayanışmanın değerini de sözlerine ekleyen Yadigar ana, ekmek arasına konulan çökeleğin güzelliğini hatırlattı.
DAĞLARA ÖZLEMİ BİTMEMİŞ
Zamanın zorluğunun altını çizen Yadigar ana, buna karşın yaylaya duyduğu özlemini de sözlere döküyor: “Şimdi herşey var ama yaylayı hala özlüyorum. O çadırda oturayım ve sadece koyunların sesi gelsin.”
“Kapımızı çalan yok” diyerek, yalnız kalmanın zorluğuna işaret eden Yadigar ana, yalnızca kendisinin değil, bir çok yaşlının tek başına yaşam sürmek zorunda kaldığını sitem ederek anlatıyor: “Kaç kişi kaldıysak hepimizin hali de aynı.”
Nuray ATMACA-Diren KESER/DERSİM
Yoruma kapalı.